प्रत्येक कोकणी तरुणानी वाचावी अशी प्रेरणादायी गोष्ट

प्रत्येक कोकणी तरुणानी वाचावी अशी प्रेरणादायी गोष्ट 

माझो येक मित्र उद्योजक हा.काय वर्षांपुर्वी येकदा तो गावाक गेलो आसतंना तेचे वाडीतली येक काकी तेका भेटाक इली.म्हनाली,
"बाबू,माझो झील मॅट्रींग झालो हा .काम धंदो काय नाय.खयतरी लाव तेका मुंबैत."

मित्र म्हनालो,"मुंबैत जान्यात काय अर्थ नाय,नोकरी कसली करतंलो?आनि सुमाराकशी गावली तर रवतंलो खय,खाना पिना,रवना,गाडीघोडो हेच्यातच तेचो पगार सरात तुका धाडतंलो काय?त्यापेक्षा हयच मी तेच्या पोटापानयाची सोय होयत असो धंदो सांगतंय."

"हय कसलो धंदो करतंलो?"काकीन इच्यारल्यान.
"रस्यावर भाजी ,फळा इकुचो.मी तेका चारचाकी हातगाडी घेवून देयन.भांडवाल म्हनान पाचेक हजार रुपये देयन. कनकवलेच्या स्टॅंडसंबूर मोक्याची जागा देवची यवस्था करीन माझी वळख हा कोन तेका थयसून कोन हटवूचो नाय.भाजी,फळा खंयसून आनायची सगळा दाखवूक सांगान.ह्या धंद्यात कमाय बरी आसा.मी खात्री देतंय."

पन ह्या ते काकीक पटला नाय .तिका मित्राचो राग इलो.ती म्हनाली,
"ह्या बघ ,तुका माझ्या झीलाक नोकरेक लावचा नसात तर लाव नुको पन ह्या असला काय तरी सांगा नुको.आमी हयले वतनदार ,गावचे पटेल आमचो झील असो रस्त्यार उभो रवान
धंदो करीत?"

असा सांगान ती थयसून गेली.वाटेत भेटात तेका मित्रान काय सांगल्यान ता सांगत सुटली.
ह्या गावातल्या तिच्या झीलाबरोबरच्याच पोरग्यान ह्या आयकल्यान आनि मित्राकडे गेलो.म्हनालो,
"काकानु,मी भाजी इकूक तयार आसय.माका मदत करा."

मित्रान तेका धंदो घालून दिल्यान .पाच वर्षांत तेना येकाच्यो दोन गाडयो केल्यान.भाजी खंयसून आनतंत ता बघून घितल्यान.शिकान घितल्यान.आतो तो रोज येक टरक भाजी कोलापूरसून आनून गाडीवाल्यांका,हटेलवाल्यांका घालता.हाता बुडी चारपाच पोरगेव ठेवल्यान हत.

चांगलीच कमाय करता.
आनि गावचो वतनदार हकडे सेंटरींगची कामा करता.पावसाळ्यात काम बंद आसता. ते चार म्हैने उतानी निजता.खिशे रिक्यामी आसतंत.ह्यो नळे मोजता.

धन्यवाद !